foto1
foto1
foto1
foto1
foto1



Witamy serdecznie internetowych gości!

Zapraszamy do zapoznania się z stroną internetową naszego osiedla. Na stronie znajdziecie informacje dotyczące historii osiedla, prac zarządu, a także bieżące informacje i ogłoszenia.

×

Błąd

Could not load feed: http://www.tarnobrzeg.pl/web/guest/home/-/asset_publisher/k2Wr/rss?p_p_cacheability=cacheLevelPage

Organy i organiści miechocińscy

Miechocińska świątynia pomimo bogatej historii, jak również cennego wyposażenia przez długie lata nie mogła doczekać się godnego tego miejsca instrumentu organowego.

Z zachowanych odpisów metrykalnych sporządzonych w latach 20 – tych ubiegłego wieku przez bibliotekarza dzikowskiego dr Michała Marczaka wynika, iż już w 1635 r. w miechocińskim kościele mogły znajdować się organy. Wprawdzie nie zawierają one informacji o samym instrumencie, lecz wzmiankują organistę Krzysztofa (Christophorus) Chmielowca,co pozwala przypuszczać, iż w kościele zapewne znajdowały się organy.

Pierwsza wzmianka o samym instrumencie została zamieszczona w dokumentach z wizytacji parafii przeprowadzonej w 1646 r. Dowiadujemy się z nich, iż ówczesny organista miechociński grał na„regaliku z fletem”. Akta powizytacyjne parafii z 1651 r. wzmiankują o potrzebie odnowienia chóru muzycznego, jak również zalecają proboszczowi, aby ten zatroszczył się o organistę i kantora.

W dokumentach z lat 1727 i 1738 wymieniany jest kolejny instrument muzyczny (organum maius). Tym razem jest on nazywany organami, chociaż wspomniane dokumenty nie podają jego wielkości.

Nowy chór muzyczny wzniesiono zapewne przed 1748 rokiem. Dokumenty źródłowe z lat 1748, 1761 i 1779 nie tyle wspominają o istnieniu chóru, co stwierdzają że został on„wzniesiony”(extructus) niedawno i nadto nie jest on jeszcze pomalowany. Dodatkowo dokumenty z lat 1748 i 1765 potwierdzają istnienie w kościele miechocińskim 6 – głosowych organów, zapewne identycznych z wymienianymi wcześniej.

Ze względu na konieczność naprawy(reparatione indigens)dotychczasowych organów zostały one zastąpione nowym, trzecim z kolei w dziejach miechocińskiej świątyni 8 – głosowym instrumentem organowym w dokumencie z ok. 1779 r.zwanym (organum positivum). Nowe organy zostały umieszczone na znajdującym się nad wejściem do kościoła„eleganckim”chórze podpartym dwoma kolumnami, zaś sam instrument posiadał niewielką„stosownie do kościoła”szafę organową. W roku 1786 wymagał strojenia.

Przypuszczalnie w I poł. XIX w. mogła nastąpić rozbudowa istniejących organów polegająca na dobudowaniu pedału (klawiatury nożnej). Prace organmistrzowskie najprawdopodobniej realizowano podczas rozbudowy nawy kościoła przeprowadzonej w latach 1843 – 45. Związana z tym konieczność demontażu i następnie przeniesienia instrumentu na nowy chór muzyczny stała się zapewne okazją do remontu i rozbudowy organów.

W II poł. XIX stulecia ze względu na wiek i znaczne zużycie organów ówczesny Komitet Parafialny w Miechocinie podjął uchwałę w sprawie„sprawienia organów całkiem nowych do kościoła Miechocińskiego”.Starania zmierzające do budowy nowego instrumentu zostały podjęte 25 lutego 1877 roku, kiedy to ówczesny proboszcz miechociński ks. Józef Sobczyński wystąpił do działających na terenie Galicji firm organmistrzowskich z prośbą o przedstawienie oferty. Dnia 16 marca 1877 r. zawarł on w Krakowie umowę z organmistrzami Janem Zublewskim i Wincentym Wawrzyckim na budowę nowych organów.

Dyspozycja organów J. Zublewskiego i W. Wawrzyckiego

manuał pedał
1. Pryncypał 8' 1. Subbas 16'
2. Flet major 8' 2. Pryncypałbass 8'
3. Portunal 8'
4. Salicyna 4'
5. Flet minor 4'
6. Superoctava 2'
7. Sedecima 1'

Zbudowane i oddane do użytku w 1877 roku organy przetrwały do czasów II wojny światowej, kiedy to zostały zastąpione nowym instrumentem wybudowanym na zlecenie ówczesnego proboszcza miechocińskiegoks. Henryka Hauseraw miesiącach listopadzie i grudniu 1943 r. przez warszawskiZakład Organmistrzowski WacławaBiernackiego. Nowo wybudowane organy były instrumentem o trakturze pneumatycznej i posiadały 8 głosów rozdzielonych pomiędzy dwa manuały i pedał. Szafa organowa formą architektoniczną nawiązywała do stylu klasycystycznego.

 Dyspozycja organów W. Biernackiego

manuał I manuał II pedał
1. Pryncypał 8' 1. Vox Coelestis 4' 1. Subbas 16'
2. Salicet 8' 2. Aeolina 4'
3. Oktawa 4' 3. Bourdon 8'
4. Rurflet 4'

Instrument ten służył parafii do 2010 r.

Zachowane dokumenty źródłowe w okresie od 1635 roku do chwili obecnej wymieniają 28 organistów pracujących w parafii miechocińskiej, a mianowicie:

  1. Christophorus (Krzysztof) Chmielowiec, wymieniany jako organista w listopadzie 1635 roku i 15 IX 1637 r., później nazywany także kantorem.
  2. Andrzej LISZOWCZYK, organista miechociński: I 1647.
  3. Andrzej SIKOROWICZ, organista w Miechocinie: IV 1647.
  4. SIMONorganarius protunc Michocinensis cognominaCALITOWICZ (CALISTOWICZ), 1649 r.
  5. THEODORUS, organista w Miechocinie 1652 r.
  6. Sebastian ZEBOWSKI, organista miechociński: 1653 r.
  7. Stanisław DROZDEK, w innym miejscuDROZDOWICZ, organista w Miechocinie, 1654 r.
  8. Stanisław PALUCHOWSKI, w innym miejscuPALUSZEK, organista miechociński, X 1655, 1656 r.
  9. Maciej CZUBATOWICZ, organa. ecclesiae. 1661 r.
  10. Jan ZGLEYCZOWSKI, organista w Miechocinie. 17 II 1681, 19 VI 1681 r.
  11. Jan JASIEWICZ, organista w Miechocinie. Dnia 25 XI 1695 r., urodziła się mu córka Katarzyna z małżeństwa z Barbarą.
  12. Szymon BARANSKI, organista w Miechocinie – 1748 r.
  13. 1764-65
  14. Wincenty ZBILITOWSKI, był żonaty z Agnieszką, metryki miechocińskie odnotowują, iż 6 września 1777 roku urodziła się im córka Marianna Tekla.
  15. Gaspary WOICICKIżonaty z Pryską. Metryki miechocińskie wymieniają go kilkakrotnie od stycznia 1779 i pod rokiem 1780, jako ojca chrzestnego dzieci z Dzikowa i Miechocina.
  16. Augustyn DĘBOWSKI. W inwentarzu z 1783 roku wymieniany jest jako organista, mający wówczas 26 lat. Świadomy swej sztuki od 1 stycznia 1783 roku grał w kościele parafialnym w Miechocinie, pobierał uboczne dochody oraz 40 florenów polskich i użytkował pole. Dębowski był organistą w Miechocinie do 1795 roku, kiedy to przeniósł się do innej parafii. Ożenił się z Franciszką Lewandowicz. Mieli czwórkę dzieci urodzonych w Miechocinie: Antoni Jan ur. 15 VI 1783 nr d. 19; Zofia ur. 4 III 1786 nr d. 19; Jan ur. 14.XII 1789 nr 23; Marianna Agata ur. 23 I 1795 nr d. 23.
  17. Filip ZBILITOWSKI, syn Wincentego. Wcześniej był organistą w Zaleszanach. Żonaty z Agnieszką, około 1795 roku objął po swoim poprzedniku posadę organisty w Miechocinie. Funkcję organisty w Miechocinie pełnił do śmierci. Zmarł w dniu 26 lutego 1828 roku w wieku 78 lat.
  18. Paweł KORASADOWICZ, syn Wincentego i Elżbiety Pałczyńskiej. Dnia 19 listopada 1817 roku mając 30 lat i będąc organistą w Wielowsi ożenił się w Trześni z Anną Falkowską, córką Antoniego i Marianny, lat 19 mającą. W Wielowsi organistą był do 1828 roku, kiedy to po śmierci Filipa Zbilitowskiego objął posadę organisty w Miechocinie. Tu też urodziła się im dwójka dzieci: Tekla Rozalia (ur. 11.IX.1829 r.) i Waleria Antonina (ur. 10.11.1834 r.), obie pod nr domu 23.
  19. Ludwik MACHNICKI, był organistą w Miechocinie m.in. w 1869 roku kiedy to odzłocił ołtarze i wymalował miejscowy kościół, co też odnotował na ścianie za ołtarzem głównym.
  20. Jan MACHNICKI, syn Ludwika i Julianny Cichockiej. Funkcję organisty w Miechocinie przejął po swoim ojcu Ludwiku. Żonaty z Joanną Wietrzyną, córką Sebastiana i Joanny Góralik. Mieli sześcioro dzieci urodzonych w Miechocinie w latach 1881-1889, przy czym ostatnia dwójka dzieci tj. Zofia Joanna (ur. 21.02.1888) i Bronisława Karolina (11.10.1889 r.) urodziły się odpowiednio pod nr domu 83 i 134, czyli opuścił już mieszkanie służbowe organisty, które zajmował wcześniej tj. pod nr domu 23.
  21. Ferdynand KRAUS, syn Tomasza i Maryanny z Matuszkiewiczów, urodzony 9 sierpnia 1861 roku w Tuszymie. Organistą w Miechocinie był od ok. 1888 r. W lutym 1889 roku ożenił się z Ewą Mierzwowicz, córką Pawła masarza i Ludwiki z Olszewskich, urodzoną w grudniu 1872 roku w Baranowie Sandomierskim. Z związku tego urodziła się czwórka dzieci. Ferdynand Kraus organistą w Miechocinie był do śmierci w dniu 30 sierpnia 1936 roku. Pochowany na starym cmentarzu w Miechocinie.
  22. Cyryl PAWLISZEK, syn Jana i Pelagii, urodzony 30 marca 1886 roku. Ukończył szkołę organistowską w Przemyślu. Kolejno był organistą: przy katedrze przemyskiej, następnie w podrzeszowskiej parafii Hyżne i w Tarnawcu koło Leżajska. Organistą w Miechocinie był od 1936 roku do 1958. Zmarł 29 marca 1960 roku. Pochowany na nowym miechocińskim cmentarzu.
  23. Jan WITKIEWICZz Tarnawca
  24. Józef TOMCZYK
  25. Jan RYCHEL(1960-1966)
  26. Tadeusz ŁOBAZA(1966-1971)
  27. Edward WÓCJCIK(1972-1976)
  28. Józef DOMAŃSKI(1976-1979)
  29. Józef DĄBROWSKI(1979- do dzisiaj)

Chór muzyczny w obecnym kształcie wraz drewnianym stropem powstał podczas rozbudowy kościoła przeprowadzonej w latach 1843 – 1845.

Znaczące uszkodzenia organówWacławaBiernackiegopodczas działań wojennych prowadzonych w 1944 r., a w późniejszym okresie przez drewnojady w połączeniu z niezbyt ciekawymi walorami brzmieniowymi sprawiły, iż parafia w 2009 r. podjęła decyzję o budowie nowego instrumentu. Po zdemontowaniu w dniu 24.08.2010 r. starych organów i następnie wymianie elementów konstrukcyjnych chóru muzycznego przystąpiono do montażu pozyskanego z Niemiec 19 – głosowego instrumentu organowego wybudowanego w latach 1956 – 59 przez Zakład Organmistrzowski Antona Feitha z Padeborn dla parafii p.w. św. Suitberta w Dortmundzie. Montaż instrumentu wraz z stylizowanym neobarokowym prospektem i szafą organową zrealizowano w latach 2011–12. Prace przy montażu i strojeniu organów przeprowadził Zakład Organmistrzowski Bałchan Bielsko – Biała / Chmielnik k. Rzeszowa. Organy są instrumentem o trakturze elektro – pneumatycznej, posiadają, wolnostojący stół gry (kontuar) oraz dwa miechy pływakowe zasilane elektryczną dmuchawą. Aktualnie organy posiadają 20 głosów – w tym 3 głosy językowe (łącznie 1400 piszczałek) rozdzielonych pomiędzy dwa manuały i pedał z czego w manuale I jest 8 głosów, w manuale II – 7 głosów i 5 głosów w pedale.

Dyspozycja organów

manuał I manuał II pedał
 1.Kwintaton 16'    1.Salicet 8'  1.Subbas 16'
 2.Pryncypał 8'  2.Gedekt 8'  2.Oktawbas 8'
 3.Rurflet 8'  3.Prestant 4'  3. Flet bas 8'
 4.Oktawa 4'    4.Kwinta 2 2/3'  4.Piffara 2x (4', 2')
 5.Blokflet 4'   5.Oktawa 2'  5.Puzon 16'
 6.Nachthorn 2'      6.Cymbel 3x
 7.Mixtura 5-6x  7.Krumhorn 8'
 8.Trompet 8'    8.Tremolo

Skala manuałów: C-g3; skala pedału: C-f1.

 Połączenia: I-Ped., II-Ped., II-I, Sub II-I.

Urządzenia dodatkowe: 1 wolna kombinacja, automat pedału, włącznik registrów, włącznik głosów językowych, włącznik i wałek crescendo, tremolo manuału II,
Register zbiorowy: Tutti

Uroczysta prezentacja instrumentu miała miejsce w dniu 16.08.2012 r. podczas koncertu organowego w wykonaniu organisty Pana Mariusza Rysia. Bogata, typowo barokowa dyspozycja brzmieniowa instrumentu sprawia, iż oprócz przeznaczenia liturgicznego instrument ten może być wykorzystywany do koncertów organowych.

img 2223 img 2224

 

Licznik odwiedzin

Dzisiaj 17

Wczoraj 9

Bieżacy tydzień 113

Bizący miesiąc 317

Ogółem 14636

Pogoda

Weather data OK.
Tarnobrzeg
20 °C